آکادمی سخنوران

آموزش سخنرانی حرفه ای در جمع و فن بیان

آموزش سخنوری حرفه ای در جمع و فن بیان-مبحث آغازسخنرانی

مواردی که در شروع اصلاً نباید انجام بدهید

·اجازه ندهید آغاز سخنرانی مقدمه به نظر آید (اسیر مقدمه در سخنرانی نشوید؛ مقدمه در هر چیزی برای مخاطب امروز انزجار آور است):

بگذارید آغازتان مدخلی باشد که مستقیم به تنه‌ی اصلی کلامتان متصل می‌شود.  مخاطب اگر آغاز را مقدمه ببیند از توجه دقیق به آن خودداری می‌کند. از حرف‌های حاشیه‌ای و فرعی در شروع سخن پرهیز نموده و با آغازی قدرتمند سخن را شروع نمایید.

·از اطناب کلام در آغاز و یا حتی مقدمه بپرهیزید:

اطناب در آغاز، اتصال با مخاطب را قطع می‌کند و این تصور را برای او به وجود می‌آورد که در این سخنرانی شاهد مطالبی است که بی‌دلیل شاخه و برگ داده می‌شوند. به همین خاطر جریان کلام را کسل کننده می‌بیند و از پیگیری سر باز می‌زند.  هر چقدر هم آغاز زیبا و تأثیرگذار باشد بازهم مخاطب به دنبال اصل مطلب و موضوع می‌گردد.

·نباید با مطالبی سنگین و بسیار رسمی که نمی‌تواند ارتباطی با مخاطب ایجاد کند شروع کنید:

مطالب بسیار رسمی و سنگین مخاطب را پس می‌زند؛ زیرا حس اعتماد به نفسی را که از درک مطالب و ارتباط با مفاهیم می‌تواند دریافت کند از دست می‌دهد و از سوی دیگر بین خودو سخنران فاصله را زیاد می‌پندارد در حالی که همه‌ی فرایند سخنرانی به همین رشته‌ی مرکزی متصل است که سخنران باید این فاصله را از ذهن مخاطب بردارد.

·هرگز در شروع شکسته نفسی نکنید:

همان‌طور که گفته شد تشخص سخنور از اهمیت والایی برخوردار است سخنانی که حاکی از ضعف سخنران باشد به اصل تشخص لطمه می‌زند و راهبری را با وقفه روبرو می‌کند. در تشخص مطرح گردید که شکسته‌نفسی ایرادی ندارد، اما در آغاز جایز نیست چون زمان مناسبی برای انجام این عمل نمی‌باشد و هنوز مخاطب ذهنیتی به خصوص از سخنران ندارد.

·به هیچ وجه در شروع از کلمات و یا جملات شعاری استفاده نکنید (شعاردادن یکی از وظایف سخنران است اما نه در شروع):

جایگاه سخنران، جایگاه گفتن از ایده آلها و شعارهاست. اما چنانچه این مطالب در آغاز گفته شوند، زننده و متعصبانه به نظر می­رسند، پس ابتدا آگاهی را در مسیر کلام به نمایش بگذارید، سپس در راستای آن دست به شعار پردازی بزنید. 

ازهمین قلم منتشر شده است:

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .