آکادمی سخنوران

خجالت در کودکان

خجالت در کودکان

خجالت نوعی ویژگی شخصیتی در کودکان است و نه یک نقص که منجر به خشونت و شرمندگی والدین بگردد بلکه ویژگی ایست که تشویق و حمایت آن ها قابل اصلاح می باشد.

از نظر علمی،احساس خجالت، یک واکنش طبیعی نسبت به افراد و یا محیط های جدید که در حقیقت ترکیبی از حس ترس و کنجکاوی را در خود دارد قلمداد می شود.شیرخواران با مشاهده ی یک فرد غریبه روی برمی گردانند و کودکان نوپا به زمین می نگرند و یا والدین را پوشاننده ی خود قرار می دهند و حتی امکان دارد شست خود را بمکند و اما اکثر کودکان قبل از 3 سال به راحتی با افراد ارتباط برقرار می کنند و بعد از این سن ترس از غریبه ها آغاز می شود و حس خجالت  و شرمندگی را فرا می گیرند.

زمانی که خجالت کودکان آغاز میشود لازم به امر نگرانی نیست زیرا این موضوع برای افراد بالغ که حتی از اعتماد به نفس بالایی برخوردار هستند امریست طبیعی زیرا آدمی زمانی که پا به محیط غریب میگذارد یک قدم عقب نشینی رفتاری خواهد داشت

این حقیقت موجود هست که کودکان آرام و خجالتی هم می توانند خوشحال و خشنود باشند اما اغلب آن ها از ترس هایی که دارند خجالت می کشند.یک کودک خجول عموما اعتماد به نفس کافی را در رابطه با خود، توانایی ها و یا دنیای پیرامون ندارد.

اولین گام در پرورش کودک خجالتی پذیرش اوست.کودک خود را آن طور که هست باید پذیرفت نه آنطور که مورد دلخواه ست.کودک با دانستن"همین طور که هست، بسیار دوست داشتنی ست"اعتماد به نفسش ترمیم خواهد شد.البته این امر در افراد بالغ نیز صدق می کند.

سعی در تغییر رفتار کودک با تاکید بر این نکته که مجبور نیست کاری را که به دلخواه او نیست انجام دهد زیرا اصرار بر انجام کار،روحیه تدافعی کودک را افزایش می دهد.

احساسات کودک را شناخته و اجازه داده شود خودش باشد.یک والد می بایست فرزند خود را باور کند تا او نیز خود را باور کند.

کودک می بایست در یافتن فرصت های زمانی که می تواند خارج از محیط آشنای خود قدم بردارد می بایست یاری داده شود.همه ی انسان ها در موقعیت های سخت و مبهمی برای تصمیم گیری درباره ی مسائل قرار خواهند گرفت.اما می خواهد کاری را انجام دهد ولی می ترسد و همین ترس عامل انصراف است.زمانی که چنین موقعیتی برای کودک پیش می آید می بایست او را تشویق به پریدن از مانع و سعی در رسیدن به مقصود کند.اگر او سعی کرد از او تقدیر کرده و تشویق شود ولی اگر سعی نکرد، مشکلی نیست او باید بشنود که همچنان مقبول والدین است.

پرخاشگری نسبت به کودکی که با ترس هایش درگیر است به هیچ وجه مناسب نمی باشد.پذیرش،عشق ورزی و تشویق از نکات کلیدی پرورش کودک خجول است .بنابراین درک این نکته که موفقیت با شکست او در رفع خجالت و کم رویی آن قدر مهم نیست تا یادگیری دوست داشتن خود،از اهمیت بیشتری برخوردار است.

برای تصمیم گیری در این زمینه که آیا کودک نیاز به کمک خلاقانه برای رفع خجالت دارد و یا آنکه بی توجهی موقتی به موضوع وامید به رفع آن در سنین بالاتر چاره کار است،باید به چند نکته توجه کرد:

1-آیا فرزند شما در بیشتر مواقع کم روست یا در بعضی مواقع؟

2-آیا او احساس رضایت و خشنودی نسبت به زندگی اش دارد؟

3-آیا اغلب در موقعیت های اجتماعی احساس ناراحتی و دشواری دارد؟

4- آیا زمانی که ترس های او مانع بازی با همسالانش می شود احساس یاس و ناراحتی می کند؟

پاسخ به این پرسش ها منجر به آگاهی از میزان مداخله و پیشروی خجالت در زندگی کودک می شود.اضطراب،زمانی نقش مداخله ای در زندگی کودک می یابد که وقفه و گسستی در روند موفقیت و پیشرفت کودک ایجاد کند. همچنین اگر نگرانی والدین متناسب با مساله کم رویی کودک نباشد مشکلاتی بروز می کند،چنانچه نگرانی و توجه زیاد برای کمک به رفع کم رویی کودک مانع توجه به ابعاد و موقعیت های دیگری که کودک در حین بزرگ شدن با آن مواجه است، می شود.

مدرس سخنرانی:استاد حسینیان

مدرس سخنوری:استاد حسینیان

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

آموزش سخنرانی و فن بیان :کانون سخنوران

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

مدرس زبان بدن:استاد حسینیان

مدرس بازاریابی و فروش

مدرس اصول و فنون مذاکره

مدرس غلبه بر اضطراب و کمرویی

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .