آکادمی سخنوران

درباره ی ارتباط زبان با فکر

"آنگاه که ذهن به سوی خویش برمیگردد و کارهای خویش را مطالعه میکند،اولین نتیجه که از آن حاصل می شود،تفکراست" جان لاک

فعالیت های عالی ذهن چون تفکر،استدلال و مانند آن مربوط به ساختمان عصبی انسان و مخصوصا مربوط به رشد و نموی مغز است.اکتساب و کاربرد زبان خود یکی از فعالیت های عالی ذهن است که وجود آن به دستگاه عصبی انسان مرتبط است.اگر انسان دارای چنین ساختمان عصبی نبود و مغزی چنین پرورده نمی داشت .نه تنها نمی توانست تفکر واستدلال داشته باشد، بلکه خود زبان را نیز نمی آموخت.

زبان هیچ چیز نیست به جز تنپوشی برای تفکر!اما اگر زبان تنپوش تفکر نباشد،بلکه جاده یا مجرای از پیش تهیه شده باشد،آنگاه چه خواهد شد؟

نظام زبانی با ثقواعد دستوری و واژه هایش،تفکر را میسازد و یا برای تفکر ضرورت است.در حوزه های فلسفی معاصر،نقش و اهمیت زبان بابی مستقل و فصلی تامل برانگیز را در نزد صاحبان آرای فلسفی گشوده است.به گونه ای که در این دوره،فلسفه بیش از هر دوره دیگر متوجه ارتباط زبان،تفکر و حقیقت و به نقش زبان در اندیشه گشته است.

چنان که فلسفه تحلیلی در پی آن است که زبان را نه یک وسیله برای انتقال اخبار، نیات و خواسته ها که اساس و بنیان افکار فلسفی قلمداد نماید.مسائل و مشکلات فلسفی محصول کاربرد نادرست زبان است.از این رو"هر فلسفه ای انتقاد بر زبان است" و "گزاره،مدل واقعیت است،مدل اندیشه ای که ما از واقعیت داریم"ما بین زبان و واقعیت پیوندی استوار برقرار است و بر این اعتقاد است که انسان واقعیت را از خلال زبان لحاظ می کند و این زبان انسان است که نظر ما را درباره وقعیت تعین میکند.

آنچه میان فهم و حقیقت را به طور کلی برقرار می سازد،زبان است، بنابراین می بایست حقیقت را از بند ذهن و ذهنیت رها کرد، و زبان را به عنوان عامل دسترسی به حقیقت طرح نمود.تحلیل،عملی ست که با زبان و بر زبان صورت می گیرد نه با ذهن و بر ذهنیات.

زبان وسیله شفاهی نیست که به واسطه آن گوینده تنها حقیقت یا واقعیتی را بیان دارد.به بیان دیگر زبان نمایانگر جهان خارج نیست،بلکه خود در ساختن جهان نقش ایفا میکند.

"زبان،شرایط ارتباط گیری را فراهم میکند...پیام ها در چهار چوب  گفتمان با یکدیگر مبادله می شوند.گفتمان همواره درباره چیزی سخن می گوید و به کهکشانی از معانی ارجاع دارد و می خواه چیزی را بیان یا توصیف کند.در واقع گفتمان کارکرد نمادین زبان تحقق می یابد." پل ریکور،فیلسوف فرانسوی

زبان تا آنجا شعاع می گستراند که سخن راهی برای ظهور می گشاید.زبان قرار گاه و خانه وجود است،انسان در خانه زبان سکونت می کند و متفکران و ادیبان محافظان این خانه هستند و کلام بی فکر و فکر بی کلام ممکن نیست

انسان حرف میزند،وقتی بیدارد،وققتی خوابد،همواره حرف میزند، حتی وقتی واژه ای هم بر زبان نیاورد انسان به گونه ای مداوم به شکلی حرف میزند، چون حرف زدن طبیعت ماست. حرف زدن ، انسان را قادر می سازد که انسان باشد، انسان تا زمانی که حرف می زند، انسان است.

مدرس سخنرانی:استاد حسینیان

مدرس سخنوری:استاد حسینیان

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

آموزش سخنرانی و فن بیان :کانون سخنوران

آموزش سخنوری و فن بیان:استاد حسینیان

مدرس زبان بدن:استاد حسینیان

مدرس بازاریابی و فروش

مدرس اصول و فنون مذاکره

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .