آکادمی سخنوران

آموزش سخنرانی و فن بیان مبحث زبان بدن فصل هفدهم

حرکات دست بر روی گونه و چانه

می‌گویند، یک سخنران خوب به طور «غریزی» می‌داند که آیا شنوندگان هنوز با علاقه بحث را دنبال می‌کنند یان این‌که حرف زدن کافی است. یک فروشنده خوب هم، وقتی به مواردی که مورد توجه مشتری است، اشاره می‌کند، به این موضوع پی‌ می‌برد. هنگامی که نمایندگان فروش کالایشان را عرضه می‌کنند و مشتری در سکوت، فقط نگاه می‌کند، این بی‌تفاوتی را می‌شناسند. خوشبختانه تعدادی حرکت دست روی گونه و چانه وجود دارد که به فروشنده نشان می‌دهد، کارش را خوب انجام داده است یا نه.

خستگی شنونده

وقتی شنونده سرش را با دست نگه دارد، نشان می‌دهد که کسل شده‌است. دستِ حایل، سر را نگه می‌دارد تا از پایین افتادن آن هنگام خواب جلوگیری کند. هرچه دست و بازو سر را محکم‌تر نگه داشته باشند، میزان خستگی بیشتر است. وقتی دست تمام سر را نگه دارد ، شنونده دیگر ذره‌ای هم علاقه به گوش کردن ندارد. این آخرین مرحله قبل از افتادن سر بر روی میز و شنیدن صدای خرناس شخص است.

سخنرانان حرفه‌ای، اغلب وقتی شنوندگان با انگشت روی میز ضرب می‌گیرند یا با پا روی زمین ضرب می‌گیرند، آن را نشان کسالت‌آور بودن جو حاکم می‌دانند. اما این پیام‌ها عملاً بی‌طاقتی فرد را می‌رسانند. یک سخنران باید به محض دریافت این پیام‌ها، موضوعی را مطرح کند تا این افراد را مجدداً به بحث علاقه‌مند سازد، در غیر این‌صورت این حالت به شنوندگان دیگر نیز سرایت می‌کند. اگر همه شنوندگان هم زمان نشانه‌های بی‌طاقتی و خستگی را بروز دهند، پس وقت آن رسیده‌است که سخنران به صحبت خود پایان دهد. قابل ذکر است که سرعت پا کوبیدن و ضرب گرفتن با انگشت، با میزان بی‌طاقتی رابطه مستقیم دارد ـ هر چه ضربه‌ها سریع‌تر باشد، بی‌طاقتی بیشتر است.

ارزیابی

نشانه‌ی ارزیابی مثبت، دست مشت شده بر روی گونه و انگشت اشاره‌ای که به سمت بالا اشاره دارد، می‌باشد

من در جلسات متعددی دیده‌ام که مدیران جوان و پرتلاش از این حرکتِ حاکی از علاقه‌مندی استفاده می‌کنند تا تظاهر کنند که به حرف‌های مدیرعامل شرکت که سخنرانی کسالت‌آوری را ایراد می‌کند، توجه دارند. اما بالاخره زمانی که دست‌اشان به هر حال به شکلی حتی نامحسوس حایل سرشان شود، بازی را می‌بازند، چرا که مدیر عامل متوجه می‌شود که آنها مدیران صادقی نیستند و می‌خواهند چاپلوسی کنند.

بهترین حالتی که علاقه‌مندی واقعی را نشان می‌دهد، دستی است که بر روی گونه قرار گرفته است به طوری که سر را نگه نداشته باشد. اگر مدیر عامل بخواهد باز هم توجه جماعت را جلب کند، بهتر است چنین جمله‌ای را بگوید: «خب، حالا که این قدر با علاقه گوش می‌کنید، پس چند سوالمطرح می‌کنم!» و از آن‌جایی که شنوندگان می‌ترسند که مبادا از پسِ سوال‌های مدیرعامل به خوبی برنیایند، دوباره حواسشان را جمع می‌کنند و به دقت به صحبت‌های او گوش می‌دهند.

اگر انگشت اشاره به سمت بالا و شست چانه را نگه داشته باشد، شنونده نسبت به سخنران یا صحبت‌های او دیدی منفی یا انتقادی دارد. اغلب وقتی افکار منفی در ذهن متوقف شوند، انگشت اشاره چشم را می‌مالد. از آنجایی که حرکات برعقیده‌ی انسان تأثیر می‌گذارد، بنابراین نظر انتقادی تا زمانی که آن حرکت انجام می‌شود، در ذهن می‌ماند. این حرکت به گوینده پیام می‌دهد که باید فوری کاری بکند تا شنونده به موضوع صحبت او علاقه‌مند شود، یا صحبت خود را به پایان ببرد. یک کلک ساده می‌تواند در این ارتباط به فرد گوینده کمک کند: چیزی را به سمت شنونده بگیرد تا او مجبور شود برای گرفتن آن حالت‌اش را تغییر دهد. به این صورت حتی عقیده‌اش نیز تغییر خواهد کرد. این حرکت اغلب به عنوان نشانه‌‌ای از علاقه گرفته می‌شود، اما شستِ حایل سر نظر انتقادی را لو می‌‌دهد.

آموزش زبان بدن

آموزش زبان بدن فصل اول

آموزش زبان بدن فصل سوم

آموزش زبان بدن فصل چهارم

آموزش زبان بدن فصل پنجم

آموزش زبان بدن فصل ششم

آموزش زبان بدن فصل هفتم

آموزش زبان بدن فصل هشتم

آموزش زبان بدن فصل نهم

آموزش زبان بدن فصل دهم

آموزش زبان بدن فصل یازدهم

آموزش زبان بدن فصل دوازدهم

آموزش زبان بدن فصل سیزدهم

آموزش زبان بدن فصل چهار دهم

آموزش زبان بدن فصل پانزدهم

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد موسسه سخنوران محفوظ می باشد .